Perforacije

Sadržaj filma je nadrealistički prikaz civilizacije u njenoj religiozno-tehnološkoj dvojbi. Taj sukob dvaju oprečnih principa potiče otuđenost, egzodus, tehnološki suoicid i na kraju rušenje Hrama kao tragično razrješenje identiteske paradigme civilizacije. Filmovi su povezani na način da prenose atmosferu, arhitekturu i likove jedan u drugi, ali su i kontrapunktni u atmosferi, tempu, glazbi i šumovima. Humanoidni likovi su pojednostavljeni i ogoljeni, poput robota-lutaka, a ostale figure su nadrealne kreature koje predstavljaju kler, vojsku, mitološke zvijeri itd. Oblikovani su jednostavnim crno-bijelim formama, u sukobu sa dehumaniziranom arhitekturom. Jedine natruhe humanosti predstavljaju oči i usta koja se povremeno pojavljuju na tjemenu lutki ili zidovima hramova. Njihove uloge su različite: usta na hramovima kao da broje i odvajaju pastvu od nepodobnih, “grešnika”, a oči i usta na tjemenima lutaka-vjernika izražavaju strah, tjeskobu i pomirenost sa sudbinom. Tjeskobu pojačava i glazba, kao i ekspresivni kontrasti crno-bijelog isprepleteni elementima hladne arhitekture.